woensdag 29 april 2020

ring over pion

Hoe we er toe gekomen zijn?
Door de quarantaine tijdens de crisis van corona moesten we allemaal in ons kot blijven, dus zocht ik ook naar ontspanning voor mij.
Het werken met Phebe is dan een ontspanning voor mij, voor haar is dit ook wel leuk zolang ik het niet te lang en te zwaar maak.

Zo zijn we dan maar aan de slag gegaan met spelletjes spelen, ringwerpen vond ik wel eens leuk om te doen als kind. Dit bracht mij dan op ideeën om dit eens te proberen met Phebe, maar wou het aanleren leuk houden. Spel moet leuk blijven voor beide, dus leren we het ook echt stap voor stap aan en op haar manier.

Ben dan opzoek gegaan naar iets dat ik kon gebruiken om dit spel te doen, zo kwam ik op onze pionnen van de cavaletti’s die we in huis hadden.
Ik heb dan bij Sport en spel voor dieren de heel kleurrijke ringen gevonden, ze zijn flexibel en dus leuk om vast te nemen voor de hond.
Dit kan je vinden door hier te klikken op activiteitsringen 


Wat moeten ze al kennen voor deze oefening?
  • Een voorwerp aanraken (met eventueel de touch)
  • Vastpakken en vasthouden op commando
  • Loslaten op commando

Wij hebben het zo aangeleerd?
Eerst heb ik Phebe dichterbij de pion laten komen om zeker te zijn dat ze er geen probleem mee had, dan heb ik haar het leren aanraken met haar touch.

Als jou hond dit niet kent is het best om alles in kleine stapjes aan te leren, eerst belonen om naar de pion te kijken. Dan pas de hond in de buurt van de pion laten lopen en belonen, dwing zeker nooit de hond om er naar toe te gaan als die er niet klaar voor is. Pas als die in de buurt durft komen van de pion dan pas kan je verder, door de hond de pion te leren aanraken met de neus.

Dan heb ik Phebe gevraagd om een ring vast te nemen en te brengen, natuurlijk ook goed beloont om dit te doen. 
Dan heb ik de pion erbij genomen, deze heb ik eerst vastgehouden en in haar richting gebracht zodat de ring er vanzelf over vielen. 
Dit omdat ik weet dat vasthouden en lossen een heel moeilijk iets is voor haar, zeker als ze iets op commando moet blijven vast houden. Ook met snoep werken is geen optie dan laat ze nog rapper los.
Phebe is een heel gevoelig hondje, ze had als pup heel weinig zelfvertrouwen. 
Dus ik wil dit dan ook niet terug afbreken met oefeningen te doen die te moeilijk zijn, daarom kies ik ervoor alles aan te leren met veel hulp zo leert ze het leuk vinden en erna bouw ik alles in stapjes op zodat haar zelfvertrouwen alleen maar groeit.










Als jou hond wel goed kan vast houden op commando kan je de ring laten vastnemen aan de bovenkant van de ring. 
Lok de hond (met een snoep als dat werkt voor jou hond) met de ring richting de pion, de hond blijft de ring vasthouden tot hij boven de pion is met zijn muil. 
Trek de hond zijn aandacht naar de pion toe door er met je vinger naar toe te gaan.
Lok de hond zodanig dat de ring bijna om de pion kan vallen, geef dan pas de hond zijn bevel om te lossen. 
Ook al zou de ring ernaast vallen vergeet niet te belonen, pas als de hond er beter in word kan je de beloning wat gaan uitstellen tot die er wel omheen valt. 
Help zeker goed je hond te sturen in de goede richting, maar vergeet niet te kijken naar zijn lichaamstaal zodat je ook op tijd stopt met oefenen. Maak in beging deze oefening niet te lang en te zwaar.


Nadat Phebe het goed kende om de ringen te halen en te brengen tot over de pion, ben ik eens een stapje verder gegaan.
Ik heb de pion eens laten staan op de grond en de ringen verdeelt op de grond, ook niet te ver van de pion af zodat ze het niet te rap laat vallen.

Als ze een ring vast had lokte ik haar tot mij en legde mijn vinger op de top van de pion, dan vroeg ik haar om de ring erover te leggen. 
Dit lukte niet altijd maar door genoeg te belonen en aan te moedigen lukte het haar zeker, hier en daar gaf ik wel eens de ring een extra zetje zodat die goed viel.




Bij het goed kennen van het spelletje / oefening kan je de hond dit zelfstandig op bevel laten doen, hou zeker goed in oog dat de hond het blijft leuk vinden.
Vergeet ook niet te belonen want daar doen de meeste honden het wel voor en natuurlijk als ze het leuk vinden om een uitdaging te krijgen.

  • Je kan dan ook gaan variëren met deze oefening / spel met meerdere pionnen, laat de hond de ring om de pion doen die jij aanduid.

  • Je kan ook de hond laten slalommen om de andere pionnen en bij de laatste een bevel geven om de ring over die pion te leggen.



Heel veel spel plezier!

dinsdag 15 oktober 2019

Actief in beweging met Mooffz!


Wat zijn Mooffz stapstenen?
Het zijn vier stapstenen of halve balansbollen die gevuld zijn met lucht, je kunt er lucht bij doen of lucht uit laten lopen. Door ze harder of zachter te maken kan je ‘spelen’ met de moeilijkheidsgraad, ze zijn 7 cm hoog en hebben een diameter van 13,5 cm.
Onze Mooffz stapstenen komen van sport en spel voor dieren 
het is een leuke website met spel materiaal voor balans en andere trainingen.
Bij de stapstenen krijg je ook een handleiding met handige start tips en er worden verschillende oefeningen weergegeven.

Waarom gebruik je ze?
Met een balanskussen/stapstenen werk je aan de balans van je hond, zo leert de hond ook zijn lichaam te kennen en werkt aan zijn lichaamscoördinatie. Ook door samen te trainen met je hond (wel op een positieve en geduldige manier en op tempo van je hond) ga je de band tussen jou en je hond versterken.

Ook kun je de stapstenen gebruiken om gericht bepaalde spiergroepen te versterken of als revalidatie training. Maar er is wel een belangrijk punt raadpleeg eerst een specialist (fysiotherapeut) om advies, die gaan dan de oefeningen aanpassen aan jouw hond.
Een hond in revalidatie moet dan oefeningen krijgen naar zijn lichaamsbeperking, als je dit niet doet kan de hond nog meer letsels oplopen. Maar ook een hond in training bvb een sporthond kan door zomaar te trainen zonder advies letsels oplopen met gevolg van dien.

Bij het gebruik van elk balansmateriaal niet alleen bij deze stapstenen, zijn er wel enkele belangrijke puntjes om rekening mee te houden.
1.    Train niet in de regen, door gladheid kunnen er spierblessures veroorzaakt worden.
2.    Laat de hond altijd eerst wennen/kennis maken met het materiaal
3.    Heeft de hond genoeg focus om te starten, is die niet te veel afgeleid (moet de focus op het materiaal kunnen leggen)
4.    Laat de hond een coördinatie/balans oefening niet in een snelheid uitvoeren, door rustig en geconcentreerd te doen gaan voorkom je ongelukken.
5.    Houd er rekening mee wat de hond je wil duidelijk maken, luister naar zijn lichaamstaal dit geeft aan of de hond dit te spannend vindt of niet durft te doen.
Train in het begin met sessies van maximaal 5 minuten.

Luister naar de lichaamstaal van je hond!
Door je hond over iets te trekken of op iets te trekken terwijl je hond het signaal geeft dit te spannend of er angst voor heeft, zal je hond je niet meer vertrouwen.
Ik zal enkele dingen opnoemen maar houd er rekening mee dat dit een uitdrukking is, maar je moet ook letten op andere dingen zoals stand: oren, ogen, staart en rug.
·         Weg kijken of hoofd weg draaien
·         Neus/ bek aflikken
·         Blijven staan
·         Onrustig worden
·         Zich uit schudden
·         Vluchten
·         Hijgen (dan niet van de warmte)
·         Andere oefeningen laat zien dan er wordt gevraagd
Voor meer signalen van de hond lees zeker de blogpost lichaamstaal

Let ook zeker op de hond dat die niet vermoeid geraakt, bij Phebe zie ik dit vooral aan:
Rode ogen, concentratie die vermindert (meer fouten maken), poten anders gaan zetten, weigeren om verder te oefenen.

Hoe zijn wij te werk gegaan met de stapstenen van Mooffz?
Op 11 september 2019 kwam onze bestelling binnen een groot balanskussen van 80 cm en de Mooffz stapstenen, Phebe was er als de kippen bij toen de doos open ging.
Ze haalde zelf de stapstenen (die in een zak zaten) eruit en ze wou ze al gelijk verkennen, ze dacht eerst dat het ballen of zo waren om mee te spelen, daar de halve bollen tegen elkaar lagen.
Phebe heeft alles uitgebreid besnuffelt en bekeken en dan toen ben ik haar koekjes gaan halen om ermee aan het werk te gaan.

Ik nam 1 stapsteen in de hand en vroeg aan Phebe om een poot te geven, zorgde ervoor dat de poot op de stapsteen kwam en heb de poot er even op geplaatst en direct beloond met goed zo  dat is “voorpoot op”. Dit heb ik dan maar 2 tot 3 keer herhaald en ben toen gestopt. Later op de dag heb ik ze er weer bij gepakt en heb ik ze allemaal op de grond geplaatst op een anti-slipmat.
Toen vroeg ik om de voorpoot erop te plaatsen en zette ook mijn vingers op de stapsteen, toen ze dit kort aanraakte heb ik haar gelijk beloond.

Omdat ze de stapstenen duidelijk wilde ontwijken, ben ik er een bak bij gaan halen. Hier zette ik 2 stapstenen op en vroeg om hierop te komen te staan.
Dit deed ze wel maar af en toe probeerde ze het toch te ontwijken door er naast of erover te stappen, telkens als ze er wel op stapte beloonde ik haar en na een paar keer dat ze het goed had gedaan stopte ik de oefening met een beloning.
Met haar volle gewicht op staan deed ze niet echt, maar elke kleine stap werd beloond. Ook merkte ik op tijdens de training, dat als ze meer en meer haar gewicht op de stapstenen plaatste ze dit wat spannend vond, ze begon de stapstenen te ontwijken of weg te krabben dus hebben even de oefening gestopt.

Daar ik dacht dat ze niet echt goed het bevel “voorpoten op” kende dacht ik, ik ga even de stapstenen weglaten en alleen de bak gebruiken. Dit deed ze heel vlot ook de achterpoten gingen goed.
Dit oefende we wel maar 1 x soms eens 2 x in de week, dit omdat ze ook nog andere oefeningen doet die we gekregen hebben van de fysiotherapeut voor haar revalidatie training (heupdysplasie).

Plaats de stapstenen ook op de juiste hoogte, hoe doe je dit door de hond recht te laten staan en de stapstenen naast de hond zijn voor- en achterpoot te plaatsen. Let er ook op dat de stapstenen niet te ver uit elkaar staan, zodat de hond zijn voorpoten recht onder zijn schouderbladen terecht komt en de achterpoten recht onder zijn heupen staat.

Na een tijdje vond ik het even zelf niet meer zo leuk daar ik de indruk had dat het niet vlotte met het aanleren en wist even niet meer hoe ik dit moest aanpakken. Hierdoor zag ik ook aan Phebe dat ze onzekerder werd door mijn stress/frustratie dat het niet vlotte.
Ik heb toen besloten om even een week niet meer te oefenen met de stapstenen, we deden enkel de oefeningen die we kende. Toen we hier weer plezier en vertrouwen in elkaar kregen, ben ik aan het denken gegaan waar de fout bij mij lag (ik was het die te vlug wou gaan, handig als je veel jezelf filmt).
Zo zag ik dat ik bij de meeste oefeningen minder woorden gebruikte en meer handgebaren, dus ik had het weer door en zijn met volle moed weer gestart aan het trainen.

Dit werkte echt wel goed en ze ging zelfs met 2 poten op de stapstenen staan, het was wel met de voorpoten en heel soms al eens 1 achterpoot. Maar daar waren we al super fier op en zo werd ze ook beloond, na een paar keer goed en max 5 minuten of soms als ze zelf aangaf om nog langer door te gaan werd het weleens 10 minuten.
Nu zijn we zelfs gestart met na de voorpoten erop ook de achterpoten erop te krijgen. Dit deden we door de achterpoot aan te tikken, dan de stapsteen aan tikken, als dit niet lukt help ik even om 1 achterpoot erop te plaatsen en dan gaat de laatste poot er soms al uit zichzelf op. Let op met de poten erop zetten, dat je de poot niet onder het lichaam van de hond uittrekt.

Dus het komt zeker en vast goed en ze zal het na een tijd volledig zelf kunnen, de bedoeling van deze oefening is dan ook de hond zelf erop te laten stappen en er niet door jou opgezet te worden.

Ik heb echt gemerkt dat door deze oefeningen te doen als revalidatie dat onze band groter wordt, ze meer vertrouwen krijgt, meer durft te doen en mij erin vertrouwt. Ook haar spieren zijn steviger en merken dat ze veel minder compenseert en ze pijn vrij is.
Daarom geloof ik echt in de body en balans voor honden, het zijn leuke oefeningen en de hond wordt bewuster en gezonder.
Maar vergeet niet het belangrijkste is om samen te genieten, te kijken naar je hond zijn lichaamstaal, maak de oefeningen niet te lang of te moeilijk, doe het in opbouw of ga naar iemand die je kan begeleiden in de body- en balansoefeningen.
Door de opleiding die ik nu volg van body- en balansinstructeur zie ik ook hoe belangrijk het is om de hond te observeren in zijn beweging of lichaamstaal.
Wil je het verdere vervolg of evolutie zien volg ons zeker op instagram!

Bedankt aan:
Ik wil heel graag Carola van "sport en spel voor dieren" bedanken voor de leuke samenwerking aan deze blogpost!
Wij hopen zeker op nog leuke samenwerkingen, want spel en sport is toch een belangrijk stuk in ons leven.


maandag 30 september 2019

slakken zijn gevaarlijk voor je hond.


Waarom zijn deze kleine beestjes gevaarlijk?
Redelijk veel slakken zijn drager van de parasiet longworm/hartworm, als de hond besmet geraakt met deze parasiet heeft hij een ernstig probleem.
Het is zelfs dodelijk want longworm ontwikkelt niet in de longen, maar in de longslagaders en in de rechterhartkamer van de hond. De eitjes van de volwassen wormen komen wel in de longen terecht, ze worden door je hond uitgescheiden door te hoesten of via de ontlasting.
Deze parasiet komt in grote delen van Europa voor.



Hoe gebeurt de besmetting?
Je hond kan besmet geraken door een slak op te eten, het slijm van de slakken op te likken, via andere dieren te eten die ook slakken eten. Ook kikkers kunnen drager zijn van deze parasiet, daar zij slakken eten.

Een slak komt vooral boven als het vochtig weer is of na een regenbui, slakken zijn niet alleen gevaarlijk voor onze hond maar zorgen ook voor overlast door het eten van onze planten.
Let ook op met slakken gif dit is even schadelijk voor onze hond.
Een slak kruipt ook in het gras of als er drink of eetbakken buiten staan van de hond, de hond kan zo het slijm binnen krijgen. Zelfs door gras te eten waar de slag op kruipt, dus het gevaar ligt korter bij dan we denken.

Informeer zeker bij een specialist of een dierenarts voor hoe je dit best kunt voorkomen, in België word er vooral preventief ontwormt dit elke 3 maand te ontwormen.
In Nederland weet ik niet echt wat de trend is hier rond maar hoor wel dat er niet altijd preventief word gewerkt maar eerder stoelgang onderzoek gedaan.

Wat zijn de voornaamste symptomen?


  • Ademhalingsproblemen
  • Hoesten
  • Benauwdheid
  • Vermoeidheid
  • Weinig tot geen eetlust
  • Bloedingen in de huid/oogwit
  • Kan leiden tot longontsteking
  • Stollingsproblemen (zwarte ontlasting, bloed ophoesten, lang bloeden bij lichte verwonding en onderhuidse bloedingen.)
  • Algemene verzwakking

Hoe onderzoeken ze het?
Via ontlastingsonderzoek is longworm goed aan te tonen. Het is echter belangrijk te beseffen dat een standaard ontlastingsonderzoek met flotatie de diagnose niet zal stellen. Er moet een speciale test gedaan worden (de Baermann test) om longworm te kunnen aantonen.


Bron: het nieuwsblad / CHECK van zaterdag 28 september 2019.


Waargebeurde verhalen van Hondjes Skip en Tobi:
Spijtig hebben deze mensen niet zo een leuk verhaal, ook niet echt een goede ervaring met enkele dierenartsen. Ik hoop dat ondertussen de meeste dierenartsen wel op de hoogte zijn van deze toch ernstige ziekte!

Skip’s verhaal;
Skip was enkele maanden oud toen ze buiten in de tuin een naaktslak naar binnen werkte! Ik kon van alles zeggen en doen maar niks lukte om Skip de slak los te laten.
Helemaal in paniek belde ik de dienstdoende arts op met de vraag of het kwaad kon dat mijn meisje een naaktslak gegeten had, nee hoor mevrouw maak uzelf geen zorgen, het kan totaal geen kwaad! Mensen eten het zelfs als delicatesse.
Een beetje opgelucht was ik wel, echter wist ik niet wat er komen ging.

Skip begon steeds meer te kuchen. Er werd gedacht aan kennelkuch maar al snel bleek dit niet zo te zijn. Echter bleef wel uit wat ze dan had. Toen Skip 13 maanden oud was werden er röntgenfoto’s van haar hele lichaam gemaakt, dierenartsen keken het goed na en niks werd gevonden. Skip kuchte nog hevig en ik opperde toen voor de eerste keer of Skip misschien longworm ook wel Franse hartworm genoemd, kon hebben. Nee hoor mevrouw Skip is nog nooit in het buitenland geweest en in Nederland komt dat niet voor.

Weer gerustgesteld gingen we verder met leven, Skip bleef kuchen en toen ze bijna 2 was ben ik naar een andere dierenkliniek gegaan. Wederom Skip laten onderzoeken op het hoesten en ook daar werd niks gevonden. Ik heb daar nog mijn verhaal gedaan over het eten van de slak en het hoesten, ook deze kliniek vertelde het zelfde als de vorige kliniek “nee hoor mevrouw dat komt niet in Nederland voor”.

Intussen waren er wel verschillende bloed onderzoeken geweest en niks wees er dan ook op dat er iets gruwelijk mis zou zijn met Skip. Wederom werden we afgewimpeld met “ze zal wel een droge keel hebben, de lucht buiten is ook erg schraal”
Een half jaar later had ik er meer dan genoeg van en nam ik ook toen contact op met een dierenkliniek, zei hebben eigenlijk niet eens iets onderzocht en konden mij via de telefoon al zeggen dat als alle testen goede uitslagen hadden, het wel niks zal zijn.

Intussen kreeg Skip steeds meer last van het hoesten, werd ze lustelozer en wilde niet meer gaan wandelen. Ik ben zelf op onderzoek uitgegaan en er bleek een laboratorium te zijn waar ik zelf ontlasting naar op kon sturen om het te laten onderzoeken op Franse hartworm. Om een goede testuitslag te hebben moet je 3 dagen achter elkaar 1 poepje opsturen, helaas was na dag 1 al duidelijk dat mijn meisje een Franse hartworm besmetting had en we acuut met onze dierenarts contact moesten opnemen om te starten met behandelen.

Terug dierenarts nummer 1 gebeld die het helaas nog altijd niet serieus nam, er was natuurlijk nog maar weinig over bekend en hun wisten er dan ook niet veel over. Ze deden wat onderzoek erna en de dag later kon ik dan langs komen. Uiteindelijk ben ik zelf begonnen met behandelen, iedere week gedurende 4 weken lang moest mijn meisje een speciale pil hebben om de wormen te doden. Dit nam helaas de nodige risico’s met zich mee, doordat de wormpjes dood gaan in de aders van de hond kunnen ze een embolie veroorzaken, om dit tegen te gaan moet de hond gedurende de behandeling rustig gehouden worden en niet druk of opgewonden raken. Wat een drama, mijn kleine vriendinnetje, sporthond in hart en nieren moest spontaan complete rust houden. Met moeite hebben we dit overleefd en toen 10 dagen na het stoppen van de medicatie kwam het moment van de waarheid, was mijn meisje van de nare wormpjes af? Gelukkig hadden we 3 negatieve uitslagen en daar waren we dan ook enorm blij om! We hadden de strijd tegen de longworm overleefd.

2 maanden na de test bleef Skip extreem hoesten, ik ben toen direct naar een van de best aangeschreven dierenartsen geweest en heb direct Skip haar ontlasting laten testen door middel van de Baermann methode, 3 dagen ontlasting onderzocht maar niks wees erop dat mevrouw nog besmet was, helaas hoestte ze echter nog altijd heel erg. Er is toen besloten om Röntgenfoto’s van haar longen en hart te maken, wat we daar zagen was op zijn minst zorgwekkend! Skip heeft blijvende schade opgelopen aan haar hart en longen door de vervelende beestjes. Later zijn ook de röntgenfoto’s erbij genomen van de periode dat Skip 13 maanden oud was, ook daarop bleek al tezien dat Skip besmet was met deze nare parasieten.

De foto’s zijn nog doorgestuurd geweest naar een specialist en ook deze beaamde wat de laatste dierenarts had gezegd.
Ik mag van geluk spreken dat Skip na zo’n lange tijd met die nare beestjes in haar lichaam het nog overleefd heeft! Helaas heeft ze wel blijvende schade eraan opgelopen!

Het enige wat ik hiervan geleerd heb en wat ik dan ook iedereen mee wil geven, volg je gevoel! Als je gevoel zegt dat er iets niet in de haak is, dan klopt dat vaak ook! Blijf vechten tot je de oorzaak gevonden hebt en geef nooit op.
Skip was 2 jaar en 9 maanden na haar herstel, ook behandelde ze Skip preventief op wormen en toch raakte ze besmet. 
Wil je haar avonturen volgen? Dit kan door hier te klikken op skip_theamericanshepherd 


Tobi’s verhaal;

Tobi is een Sharpei mannetje super energiek en nooit ziek geweest in 5,5 jaar tijd op een blaasontsteking na ooit,ook heeft hij geen 1 van de typische rasspecifieke gezondheidsproblemen..kortom een supergezond hondje totdat.....


Tobi werd plotseling snotverkouden, vreselijk niezen en een water loopneusje ook had hij waterige oogjes ..Ik dacht een erge verkoudheid 1 dag aangekeken..dag erna naar de dierenarts geweest,goed laten onderzoeken..niks gevonden.


De dag erna kon ik merken dat hij pijn had met bewegen, zo kon hij niet meer in zijn grote donutmand stappen.
Terug naar de dierenarts,bloed en urine gecontroleerd..daar is niks uitgekomen. injectie gekregen tegen de pijn.

Dag erna weer terug naar de dierenarts zijn linker voorpootje en rechts achter pootje zijn gezwollen.meteen echo van zijn buikje laten maken en röntgenfoto, wederom niets gevonden. 
Elke dag blijft het zo..pijnstillers geven tegen de zichtbare pijn,maar wat is er toch aan de hand in hemelsnaam want mijn lieve jongen is duidelijk erg ziek.

De dikke pootjes hebben zo'n 5 dagen aangehouden.
Maar vanaf toen is zijn temperatuur erg aan het stijgen.ik ben die avond doorverwezen naar Dordrecht spoedkliniek want wellicht werd mijn lieverd opgenomen.
Hij is daar onderzocht en we zijn naar huis gestuurd met sterke koortsverlagers.

Heel deze periode dat ze niet wisten wat er met hem aan de hand was hebben ze hem verschillende antibiotica kuren laten slikken.
Ook zijn er nog verschillende keren bloed afgenomen waaruit bleek dat hij erge bloedarmoede had ondertussen. De oorzaak moeten ze nog zien te achterhalen.

Inmiddels is hij al 3 weken ontzetten ziek en steeds zwakker met vaak koorts .er staat een afspraak bij de universiteitskliniek Utrecht. Ik moest urine en ontlasting van een aantal dagen meenemen..ze hebben bloed afgenomen en ook uit zijn lymfeklieren bij zij achterpootjes..hier kwam allemaal niets uit ..de ontlasting moest ik meenemen maar daar is vervolgens NIET eens naar gekeken! 

Dus nog steeds weet niemand wat mijn lieverd heeft,wat een vreselijke ellende,allerlei ziektes zouden eventueel hierop kunnen duiden ..En ik werd steeds banger dat ik hem zou verliezen..
Wat een vreselijk gevoel van onmacht ,alweer naar huis zonder antwoord,mijn beste vriendje doodziek ..Dit kon niet veel langer zo doorgaan dat redt hij niet!!! 

6 dagen later hadden we een afspraak bij de internist in Vught,ook hier moesten wij ontlasting van een paar dagen mee naartoe nemen,ook hier is daar verder niets op onderzocht! Ook hier is hij weer helemaal door de molen gehaald ...ze dachten aan imuungerelateerde ziektes ..of sharpei koorts ..maar ik bleef erbij dat het dat zeker niet was.

2 dagen later zijn we voor onderzoek naar Holistisc kliniek Den Hoek gegaan is hij daar helemaal doorhemeten met een lechter antenne...daaruit zou het antwoord Lyme zijn gekomen .. terwijl hij daar intussen al verschillende bloed onderzoeken voor heeft gehad..dus twijfelachtig vind ik.

Omdat Tobi nu al 4 volle weken zo ernstig ziek is ben ik zelf natuurlijk ondertussen ook op onderzoek uit gegaan en zoveel mogelijk informatie te lezen en op alle symptomen die hij liet zien gaan zoeken..
Toen ging mijn eigen gedachten uit naar Franse Hartworm!

Om het half jaar laat ik normaal gesproken zijn ontlasting onderzoeken op wormen in plaats van klakkeloos een ontwormpil te geven zonder je weet of er daadwerkelijk wel wormen zijn... ALLEEN had ik laatste keer dat ik had laten onderzoeken de FRANSE HARTWORM Bearmann test er niet bij besteld met de gedachte ... dat heeft hij telkens toch niet en ik laat het deze keer achterwege die test ook omdat het iets duurder is ook weer.

Het is de bedoeling dat je 3 dagen achtereenvolgend elke dag 1 ontlasting naar het laboratorium stuurt .. dus al 2 dagen achtereenvolgend opgestuurd en 
de allereerste ontlasting test kreeg ik meteen positief terug ..dat wil zeggen dat ik na 33 dagen EINDELIJK wist waarom mijn hondje zo ontzettend ziek was ..
Na dit bericht te hebben gehad van het laboratorium heb ik natuurlijk meteen onze dierenarts gebeld ,maar dit kon niet,tenslotte komt FRANSE HARTWORM  niet voor in NL en het laboratorium was ook niet betrouwbaar. Toen werd ik een beetje erg kwaad en zei dat ik eraan kwam en dat ze in de tussentijd uit moest zoeken wat het behandelplan zou moeten zijn. In de tussentijd heeft de dierenarts informatie ingewonnen bij de Universiteitskliniek Utrecht en konden we eindelijk gaan behandelen .De behandeling duurde 4 achtereenvolgende weken..1x per week .maar niet zonder risico was deze behandeling, door het afsterven van de wormen in de longen zouden deze samen kunnen gaan klonteren zodat zij een embolie zouden kunnen veroorzaken. Het advies was 0 inspanning en de hond zeer rustig houden ! 

Na 4 weken behandelen,10 dagen daarna weer ontlasting laten testenvia de Bearmann methode bij het laboratorium Het Woud en gelukkig geen larfjes meer gevonden.

Nu is hij bijna 1 jaar na dit drama gelukkig nog steeds vrij van de Franse Hartworm, elke 3 maanden laat ik zijn ontlasting onderzoeken via de Bearmann methode op Franse hartworm bij het laboratorium omdat niet elke dierenarts deze methode kan uitvoeren. Dit blijf ik overigens aanhouden want wil dit nooit meer meemaken,wanneer je tijdig een besmetting constateert kan je veel sneller ingrijpen en hopelijk is de besmetting dan nog niet zo heftig met echt alle symptomen die mijn hondje liet zien ...En dat waren dan ook meteen alle symptomen die ik er van kon vinden op internet ! Hij was echt zo verzwakt en ziek.

Ik zal even een opsomming geven van de symptomen die mijn hond liet zien tijdens de Franse Hartworm besmetting;
- zwakheid 
- snel vermoeid 
- hoesten
- zeer kortademig 
- bloedarmoede 
- verlamming (vanaf een van de eerste dagen begon hij steeds moeilijker en slechter te bewegen.het was voor hem zeer pijnlijk )
- minder of niet eten
- gewichtsverlies 
- buikpijn
- braken 
- milde tot ernstige benauwdheid 
- zwelling poten
- algemeen ziek en koorts 
- opvallend veel witte bloedcellen 

Al met al het was voor ons een nachtmerrie en ik hoop dit nooit meer mee te hoeven maken.
Wil je de avonturen volgen van Tobi dit kan door hier te klikken op tobi_the_abricotdilute_sharpei

Alvast mijn dank aan de baasjes van Skip en Tobi dat ik jullie verhaal mocht delen!
Het gaat jullie goed!

donderdag 15 augustus 2019

broodfokkers

Wat of wie zijn broodfokkers nu?
Broodfokkers zijn mensen die puppy’s kweken voor het geld en ze zitten niet in met de welzijn van het dier. Ze kijken niet naar de gezondheidstoestand en het karakter van de hond, de honden worden niet in huishoudelijke omgeving gehouden maar zitten in kooien of hokken.
Deze mensen mishandelen ook meestal hun dieren, laten de honden dag-in dag-uit in kleine kooien zitten, ze zitten in hun eigen uitwerpsels, krijgen geen medicatie of behandelingen, worden niet gekamd of gewassen, het enige wat telt is de puppy’s om te verkopen en geld mee te verdienen.

Deze worden meestal verkocht zonder stamboom zodat ze een degelijke prijs kunnen vragen, tegenwoordig verkopen ze die ook met stamboom. De schade die het dier lichamelijk heeft is ongekend daar ze totaal niet nagekeken worden voordat ze met een hond gaan kweken.
Broodfokkers zijn meestal niet aangesloten bij een rasvereniging, maar sommige misbruiken die naam als dekmantel. Ook mensen die honden gaan importeren en of verkopen via het buitenland behoren tot broodfokkers, ze gaan dan nog illegaal het paspoort van deze dieren vervalsen om ze over de grens te krijgen.


Hoe ziet het leven van hun fokteven eruit?
Deze honden “teefjes” worden iedere loopsheid gedekt en dit hun hele leven lang, hun lichaam krijgt geen tijd tot herstel na hun eerst worp. Het enige wat telt is het geld dat het opbrengt in plaats van de gezondheidstoestand van het teefje.
Ze hebben totaal geen contact met de buiten wereld, gaan niet gaan wandelen, mogen niet spelen met andere honden, krijgt geen lekker eten, krijgt geen liefde of knuffels.

Als ze dan op leeftijd komen dat ze niet genoeg puppy’s meer voort brengen, dan worden ze als ze geluk hebben gedropt in een asiel. Die dit geluk niet hebben zullen hun laatste adem geven in het kotje waar ze nooit uitkomen.
Die het geluk hadden om uit deze benarde situatie te geraken zijn getekend voor hun verder leven, want door de slechte zorgen en mishandeling zal dit dier veel gezondheidsproblemen kennen. Dan nog te zwijgen over haar mentale toestand, daar ze nog nooit kennis gemaakt hebben met de buitenwereld en andere mensen en dieren zal dit een moeilijke en angstaanjagende situaties zijn voor deze honden.

Hoe herken je nu een broodfokker?
  • Die verkoopt meerdere rassen, als je twijfelt op het moment zelf zeg dan dat je interesse hebt in een ander ras. Als ze dus meerdere rassen kunnen aanbieden is het een broodfokker. 2 rassen is net nog toegestaan maar let dan op andere dingen die de doorslag geven.
  • Die Heeft altijd pups beschikbaar, een goede kweker heeft maar enkele nestjes om de zoveel tijd en die werken dan ook met een wachtlijst. Een broodfokker kweekt constant met verschillende honden, waardoor ze ook altijd pups ter beschikking hebben. Bij de meeste kan je er gewoon binnenstappen en 5 minuten later loop je met een hondje naar buiten.
  • Die adverteert via tweedehandssites, online shops en reclamebladen, ze zullen zorgen voor een heel schattige en mooie puppy foto, om zo kopers te lokken. Kijk zeker naar de recensies en aanbevelingen, ook andere websites nakijken hierover. Maar laat je beslissing niet alleen hiervan afhangen, de meeste broodfokkers hebben verschillende accounts waar er dan ook weinig slechte recensies te vinden zijn. Laat je ook niet misleiden door mooie winkels of websites, die zijn vaak vals. Ze leveren ook aan huis dus laat je daar niet door leiden, ze zullen ook kruisingen aanbeiden de zogenoemde nieuwe rassen deze zijn dan niet zo sterk als de meeste kruisingen.
  • Daar zul je ook niet de moeder en vader van de pup te zien krijgen, een goede fokker zal zelfs spontaan de moeder en of de vader van de pup tonen (vader soms niet daar die uit een andere kennel komt) . een broodfokker wilt dit proberen te vermijden, daar ze de moeder ook niet goed verzorgen. Als je twijfelt vraag zeker of je de moeder hond mag zien, als ze dan met een smoesje komen weet je dat die waarschijnlijk niet zuiver kweekt. Opgelet: ze kunnen je ook een andere hond tonen, één die er beter uit ziet dan de moeder zelf. Vraag zeker naar een attest van erfelijkheidstest bij de ouders van de pup, meestal vallen ze dan door de mand en kunnen dit normaal niet voorleggen.
  • Die laten de pups niet in huiselijke kring leven, ze geven vaak aan dat deze pups in huiselijke sfeer worden opgevoed, maar dit is meestal niet het geval bij broodfokkers. Vaak leven ze in kennels, in een stal of in de winkel. Laat je zeker niet misleiden door het schattige uiterlijk, ze zien er vaak proper en gezond uit, maar dit is niet altijd het geval. Ook door medelijden te hebben red je deze pup niet, je voed enkel de broodfokkers hun zakken ermee.
  • Zij tonen weinig interesse, een goede fokker zal vragen naar je thuissituatie, je omgeving en je ervaring met honden. Zij willen vooral dat hun pups een goede thuis heeft en zijn begaan met het lot van hun puppy’s. Een broodfokker is vooral uit op de winst die hij zal maken, dan maakt het hem niet uit waar het terecht komt zolang het maar geld oplevert.
  • Kijk en observeer de pup, de broodfokker zal je rap een pup in je handen duwen in hoop dat je meteen smelt voor de schattigheid. Kijk eerst goed naar de pup, zet hem op de grond en kijk wat die doet. Een gezonde pup gaat graag op ontdekking uit en vind het leuk om geaaid te worden, een niet gezonde pup is vermoeid, angstig of lusteloos. Soms kan je dit ook niet direct zien, daarom onthoud zeker al deze regels hierboven.


Dit hondje werd gered door de medewerkers van Animal trust, ze redden het hondje uit de handen van een broodfokker.
Het buikje was dik door de wormen die erin zaten. 




Hoe herken je dan een goede fokker?
  • Die kweken niet meer dan maximum 2 rassen
  • Deze fokker heeft niet zomaar pups non stop te koop en werken met een wachtlijst
  • Deze pups groeien samen met hun mama op bij voorkeur in huis of huiselijke sfeer
  • Je kan de moederhond zien en meestal mag je zelfs de moeder en de pups samen zien
  • Je bent altijd welkom voor een bezoekje tijdens de groei van de pups
  • Beide ouderdieren worden getest op erfelijke aandoeningen
  • De pups verlaten het nest niet voor de leeftijd van 8 weken en 15 weken voor buitenland
  • De pups worden gechipt en gevaccineerd
  • Ze verkopen geen pups aan dierenwinkels
  • Deze pups worden niet aangeboden op zoekertjessites

Link naar een reportage:
Wil wel zeggen dat het geen mooie beelden zijn, dus gevoelige kijkers wees voorbereid. Maar het is de realiteit en zo hebben jullie een idee wat het is, dank je om deze reportage met mij te delen Eline van Animal trust. klik hier om te bekijken.


Waargebeurde verhalen:
Eerst en vooral wil ik Berlinda en Ronja bedanken om hun verhaal met mij te willen delen over hun ervaring met hondjes uit de broodfok.
Ook mijn bewondering om voor deze hondjes zo goed te zorgen, ze geven deze hondjes een zo goed mogelijk leven. Willen jullie hun leven volgen dit kan via hun instagram klik dan op de naam van hun hondje.


Het verhaal van Camiel;
Berlinda heeft een Frans Buldogje geadopteerd van een gezin waarvan ze zeiden dat hun zoontje allergisch was, maar ze stelt zich nu wel vragen hierbij omdat ze gemerkt heeft na een tijd dat dit gezin nu wel weer een hond in huis heeft.
Berlinde wist dit dus niet ook niet van waar het hondje kwam, ze dacht vooral aan het hondje een mooi leven te geven in plaats van een asiel plekje.

De eerste maand verliep alles goed, tot Camiel meermaals begon flauw te vallen en stikte bijna daar hij geen zuurstof meer kreeg en als gevolg een hartstilstand kreeg.
Gelukkig heeft Berlinda altijd het juiste kunnen doen en is hij er telkens weer doorgekomen, de dierenarts rade dan een operatie aan om zijn neusgaten groter te maken. Ook zijn verhemelte groeide ook in zijn keel, de dierenarts schrokte zelf enorm van deze bevinding en nog nooit bij een pup gezien.

Daardoor werd het duidelijk waarom Camiel zo moeilijk kon ademen en altijd met zijn hoofdje rechtop zat te slapen, want als hij neer lag snoerde hij zelf zijn adem af. Ook het knorren dat hij deed was niet knorren maar was reverse sneezing, hij ademde constant door zijn neusje in plaats van ook door de mond.
Tijdens de operatie kwamen ook nog andere dingen aan het licht, dus dit is ook terwijl behandelt zijn amandelen zaten vol met zweren en zijn dus weggehaald.

Camiel heeft een paar dagen in de dierenkliniek verbleven en bij zijn thuis komst liep het mis, hij had weer geen adem meer doordat zijn neusgaten terug dicht zaten.
Weer moest hij in de dierenkliniek en er zat een enorme prop in zijn neusje, hij moest weer een paar dagen daar blijven om de prop te verwijderen en op krachten komen.
Hij was fel vermagerd en had geen weerstand meer en was maar een puppy van 8 maanden, met als kostplaatje al meer dan 2000€ op dat moment.


Berlinda had dit over voor Camiel om hem een beter leven te geven, het was voor haar een gezinslid dus daar zorg je dan voor en ook uit liefde voor haar dier.
Daarna verliep alles weer super goed tot het weer mis ging, Camiel kreeg last na het eten of het drinken. Hij gaf over na het eten of drinken dus weer naar de dierenarts om te onderzoeken van waar dit kwam, de uitslag was reflux en een hiatale hernia (maag die een stuk in de slokdarm groeit).
Camiel moest weer geopereerd worden en dit zou een heel zware operatie worden zei de dierenarts, er hangt dan ook een zeer groot prijskaartje aan vast. Ook zijn maag en slokdarm hebben ze moeten vastnieten en de spieren die daar zouden zitten ook, dit om alles op zijn plaats te houden.

Wat al duidelijk werd uit dit alles is dat Camiel afkomstig is uit Tsjechië dus zeker broodfokkerij en inteelt. Berlinda wist dit allemaal niet toen ze het hondje adopteert van het gezin, ze wou hem een goede thuis geven. Ik vind dat ze daar zeker in is geslaagd want denk dat hij anders al een spuitje zou hebben gekregen of gestorven.
Zie nu hoe gelukkig Camiel is!

Het verhaal van Jutta;
Ronja heeft jutta ook geadopteerd toen ze 4 maand was, ze moest daar rap rap weg en de persoon die haar ter adoptie aanbood vroeg er 600€ voor met de benche erbij en een plastieke mand die helemaal afgeknabbelt was. Het was een hondje van een vriendin van die persoon maar ze wou het hondje alleen zo snel mogelijk kwijt, toen ik Jutta zag was ik verliefd op haar dus besloot haar toch te adopteren.

Ze kwam ook uit de broodfok dit werd duidelijk nadat ze last kreeg van de warmte en ze hijgde ook veel, na een bezoekje bij de dierenarts volgde dan ook een bos operaties.
De diereenarts was een specialist en al veel platte neuzen geopereerd en had nog nooit zo een nauwe luchtpijp gezien, die kon er ook zeer weinig aan doen en Jutta zal dus geen waardig leven kunnen lijden.
Jutta kan niet wat andere hondjes kunnen na 1 sprintje en ze is doodop, ook zal Jutta altijd een hoog kosteplaatje hebben bij het bezoeken van de dierenarts.

Ronja raad jullie dus aan denk niet “oh een goedkoop hondje” want nadien zullen de kosten wel komen en die lopen zeer hoog op. Dit omdat deze hondje kapot gekweekt worden en enkel maar voor het geld en niet uit liefde.
Het heeft Ronja nu al minstens 2500 a 3000€ gekost in 2,5 jaar oud.
Ronja is ook ongerust na een artikel gezien te hebben dat in Nederland de erkende fokkers niet meer mogen mopshondjes kweken, ze is bang dat ze dan zeker naar de broodfokkers gaan om daar toch nog mopshondjes te kunnen kopen.

Hier kan je zien dat ze toch nog een mooi leven krijgt bij Ronja















willen jullie ook het artikel lezen klik hier


Mijn dank aan:
Animal Trust voor het te mogen gebruiken van de foto's en reportage
willen jullie hun volgen klik dan hier

aan Berlinda en Ronja voor het delen van jullie verhalen en de foto's hun instagram link is hierboven vermeld in een link.